Leczenie

Konwencjonalne leczenie
ogólnoustrojowe

Leczenie ogólnoustrojowe stosuje się w sytuacji, gdy terapie miejscowe nie przyniosły poprawy leczenia łuszczycy.

Opiera się o przyjmowanie przez pacjenta tabletek lub zastrzyków, które działają na cały organizm pacjenta. Konwencjonalne leczenie ogólnoustrojowe ma wysoki profil skuteczności jednak wykazuje się także większym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Leki ogólnoustrojowe rekomendowane są do stosowania u pacjentów ze średnio i silnie zaawansowaną łuszczycą. W ramach terapii wymagane są regularne badania morfologii i ciśnienia krwi.

Cyklosporyna

Cyklosporyna jest organicznym związkiem chemicznym (cykliczny peptyd) złożonym z 11 aminokwasów, dawniej stosowanych przede wszystkim w transplantologii. Dopiero po odkryciu, że substancja ta działa na układ immunologiczny cyklosporyna, została wprowadzona do leczenia ciężkiej postaci łuszczycy. Leczenie nią przynosi znaczną poprawę poprzez hamowanie działania limfocytów T, a tym samym osłabienie reakcji układu odpornościowego. Standardowe leczenie tą substancją przynosi zdecydowaną poprawę stanu skóry u większości pacjentów z łuszczycą. Cyklosporyna podawana jest w tabletkach. Terapia trwa średnio 3-4 miesiące a znaczącą poprawę można zaobserwować już po kilku dniach. Jednak po zaprzestaniu leczenia istnieje spora szansa na znaczące nasilenie objawów łuszczycy.

Do najczęstszych działań niepożądanych cyklosporyny należą: nadciśnienie tętnicze, zaburzenia pracy nerek, zwiększone ryzyko zachorowalności na nowotwory oraz biegunkę, problemy z funkcjonowaniem wątroby, nudności i ogólne zmęczenie.

Metotreksat

Metotreksat jest lekiem cytostatycznym o działaniu immunosupresyjnym. Stosowany jest w zastrzykach lub w postaci tabletek. Do leczenia metotreksatem kwalifikują się pacjenci mający zaawansowany stan łuszczycy – w tym także zmagający się z łuszczycowym zapaleniem stawów. Z uwagi na mogące wystąpić poważne działania uboczne metotreksatu takie jak niedokrwistość, uszkodzenie wątroby, lek powinien być stosowany pod szczególną kontrolą lekarza. Pacjent powinien mieć wykonywane badania krwi co 2-3 tygodnie. Przy zachowaniu ostrożności w leczeniu metotreksatem można szybko i znacząco zmniejszyć objawy łuszczycy.

Ze względu na fakt, że terapia ta osłabia działanie układu odpornościowego pacjenci, którzy decydują się na jego stosowanie muszą być wolni od wszelakich infekcji. Leku nie można też stosować w ciąży (oraz w okresie starania się o nią). Z uwagi na bezpieczeństwo z terapii powinny zostać wyłączone osoby mające m.in. ciężkie choroby nerek, zaburzenia szpiku, choroby gastrologiczne: wrzody żołądka czy dwunastnicy.

Retinoidy

Retinoidy stosowane są w leczeniu łuszczycy od połowy lat 70-tych XX wieku. Pozyskiwane są z witaminy A, regulują proces produkowania komórek skóry oraz ich łuszczenia. Wśród retinoidów wyróżnić można naturalne oraz syntetyczne analogi, retinol. Retinoidy stosowane doustnie polecane są pacjentom z łuszczycą średnio i mocno zaawansowaną niereagującą na inne metody leczenia. Są to związki o podobnych właściwościach do witaminy A. Jednym z najczęściej stosowanych retinoidów jest acytretyna. Retinoidy mogą nasilać objawy łuszczycy po ich odstawieniu. Acytretyna nie powinna być stosowana u pacjentek, które są w ciąży lub planują w ciągu najbliższych 3 lat zajść w ciążę.

Strona została opublikowana przez firmę