Definicja łuszczycy?

Łuszczyca (łac. psoriasis) to niezakaźna, ciężka i przewlekła choroba zapalna skóry.

Mimo że rozwój zmian łuszczycowych nie został do tej pory całkowicie poznany wiadomo, że jest to choroba uwarunkowana genetycznie i związana z niewłaściwym działaniem systemu immunologicznego.

Naskórek zdrowego człowieka w naturalny sposób złuszcza się. W procesie tym komórki przechodzą od warstwy podstawnej naskórka do rogowej w ciągu około 28 dni. W przypadku łuszczycy ze względu na nadmierną proliferację komórek proces ten ulega skróceniu do 3-4 dni.

W wyniku niewłaściwego działania układu odpornościowego (immunologicznego), który zaczyna atakować swój organizm, powstaje stan zapalny powodując ryzyko rozwoju nie tylko zmian łuszczycowych, ale również innych chorób dotyczących narządów wewnętrznych, co tym samym wpływa negatywnie na stan zdrowia pacjenta.

Łuszczyca (łac. psoriasis) to niezakaźna, ciężka i przewlekła choroba zapalna skóry.

W łuszczycy bardzo istotna jest odpowiednio wczesna diagnoza i rozpoczęcie terapii. Choroba ta jest nieuleczalna i może przybierać różne stopnie nasilenia – zwłaszcza, kiedy jest nieleczona – powodując zajęcie całego ciała. Brak systematycznej terapii łuszczycy może prowadzić do ciężkich zdrowotnych powikłań. Wśród nich wyróżnić można: zaburzenia w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych czy wywoływanie zmian w obrębie stawów, czyli łuszczycowego zapalenia stawów, które prowadzi do niepełnosprawności ruchowej. Dodatkowo łuszczyca często sprzyja zapadaniu pacjentów na cukrzycę, choroby serca oraz depresję. Bezpośrednio nie zagraża ona życiu człowieka, ale może mieć istotnie negatywny wpływ na jego jakość.

Różne odmiany łuszczycy bardzo często ujawniają się albo na skutek powtarzającego się stresu lub po przejściu infekcji chorobowej.

Łuszczyca to nie tylko choroba ciała

  • odrzuceniem,
  • brakiem życia rodzinnego i towarzyskiego,
  • trudnością ze znalezieniem pracy oraz powikłaniami chorobowymi, które mogą prowadzić do niepełnosprawności.

W społeczeństwie wciąż jeszcze brakuje tolerancji dla chorych, których komfort życia z uwagi na objawy łuszczycy diametralnie się obniża.

Łuszczyca – jak z nią postępować?

Łuszczyca jest chorobą nieuleczalną i może przyjmować różny stopień nasilenia, zajmując nawet całe ciało. Podstawą w łuszczycy jest wczesne rozpoczęcie terapii, ponieważ brak skutecznego leczenia może doprowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, np.: zaburzeń w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych.

Odpowiednie postępowanie w łuszczycy jest podstawą do poprawy jakości życia. Łuszczycy może towarzyszyć również łuszczyca stawowa, a to z kolei w krótkim okresie prowadzi do trwałej niepełnosprawności ruchowej. Dlatego uzyskując diagnozę od lekarza: „Ma Pan/Pani łuszczycę”, pacjent powinien jak najszybciej rozpocząć terapię.

Skąd się bierze? Główni sprawcy

DNA

Geneza występowania łuszczycy związana jest z błędnym funkcjonowaniem limfocytów T. W wyniku tego dochodzi do rozwoju stanu zapalnego oraz nadmiernej proliferacji keratynocytów co prowadzi m.in. do rozszerzenia naczyń krwionośnych.

Zwiększenie liczby podziałów komórkowych i przyspieszenie intensywności procesów metabolicznych w wybranych warstwach skóry, powoduje namnażanie komórek naskórka ponad normę. W efekcie tego namnożony naskórek łatwo ulega złuszczeniu.

  • ludzie zdrowi: około 28 dni
  • pacjenci z łuszczycą: 3-4 dni

Przede wszystkim warto wiedzieć, że łuszczyca nie jest zakaźna. Choroba posiada natomiast uwarunkowania genetyczne – obecnie zidentyfikowano kilkanaście różnych genów odpowiadających za jej występowanie.

Łuszczyca wiąże się z niewłaściwym funkcjonowaniem układu odpornościowego człowieka. Dotychczas nie odkryto terapii, która umożliwiłaby całkowite wyleczenie. Jednakże dostępne, refundowane w Polsce leki pozwalają na kontrolowanie objawów choroby, podnosząc tym samym komfort życia pacjentów.

Pierwsze objawy łuszczycy

main image

Oznaki łuszczycy mogą wystąpić w każdym wieku. Jednak do największej liczby zachorowań dochodzi między 15 a 25 rokiem życia. Mimo to zmiany skórne mogą pojawić się także u dzieci i osób starszych.

Łuszczyca przejawia się poprzez pojawianie się na skórze charakterystycznych grudek, które zlewają się tworząc charakterystyczne tarczki/blaszki łuszczycowe w różnym stopniu nasilenia.
Zmiany pojawiają się:

  • najczęściej na skórze głowy, na łokciach, kolanach, w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, dłoniach i stopach.
  • Często zajmują płytki paznokciowe.
  • Rzadko lokalizują się na twarzy.

U niektórych symptomy łuszczycy mogą się pojawić także w jamie ustnej.

Rodzaje łuszczycy

Łuszczyca przyjmuje różne formy oraz rodzaje nasilenia. U danego pacjenta rodzaj łuszczycy może się zmieniać przechodząc od postaci łagodnej do bardziej zaawansowanych odmian. Ocena jaki rodzaj łuszczycy występuje u danego pacjenta ma istotne znaczenie przy dobraniu odpowiedniej i skutecznej terapii. Postaci łuszczycy różnią się od siebie wyglądem, miejscem występowania zmian łuski oraz stopniem zaawansowania. W związku z tym, aby jednoznacznie określić z jaką odmianą choroby zmaga się pacjent, niezbędna jest pomoc dermatologa. Wśród odmian łuszczycy wyróżnić można: łuszczycę plackowatą, łuszczycę kropelkową, łuszczycę krostkową, łuszczycę odwróconą, erytrodemię łuszczycową, łuszczycowe zapalenie stawów.

Łuszczyca plackowata

Łuszczyca plackowata

Łuszczyca plackowata jest jedną z najczęściej występujących odmian tej choroby – cierpi na nią blisko 80% pacjentów. Zmiany na skórze występują w formie grudek, zlewających się w płaskie, owalne tarczki/blaszki w kolorze czerwonym. Grudki o zróżnicowanej wielkości, najczęściej koloru czerwonego są wyczuwalne na skórze. Pokrywa je sucha łuska w srebrnym odcieniu, która intensywnie się łuszczy. Często, choć nie zawsze, towarzyszy temu nieustanny i dokuczliwy świąd, który powoduje, że pacjenci rozdrapują chorobowo zmienione miejsca powodując tym samym pojawienie się kropel krwi. Grudki w łuszczycy pospolitej zlokalizowane są w różnych miejscach skóry – najczęściej są to okolice kolan, łokci, ramion, pleców, nóg czy głowy. Różne formy łuszczycy zwykłej mogą zajmować także inne obszary ciała: zewnętrzne strony dłoni oraz stóp, paznokcie, okolicę lędźwiową.

Łuszczyca kropelkowata

Łuszczyca kropelkowata

Łuszczyca kropelkowa występuje najczęściej u dzieci i młodzieży, objawia się poprzez występowanie małych grudek (do 1 cm średnicy), w kolorze czerwonym na całej skórze w różnym natężeniu. Odmianę tej łuszczycy powodują przede wszystkim zakażenia paciorkowcami. Łuszczyca drobnogrudkowa charakteryzuje się tzw. objawem Köbnera, co oznacza, że nawet drobny uraz naskórka przyczynia się do powstania w miejscu uszkodzenia ognisk łuszczycowych.

Łuszczyca krostkowa

Łuszczyca krostkowa

Łuszczyca krostkowa – różni się od pozostałych odmian łuszczycy i może występować jako oddzielna jednostka chorobowa. Ten rodzaj występuje najczęściej u osób dorosłych. Objawem klinicznym jest występowanie krost. Dodatkowo powierzchnia skóry w okolicy chorobowo zajętych miejsc jest objęta stanem zapalnym. Łuszczyca krostkowa występuje albo w postaci ograniczonej, w której objawia się tylko na dłoniach i podeszwach stóp albo w formie rozsianej na powierzchni całego ciała. W przypadku łuszczycy krostkowej na dłoniach i stopach mamy do czynienia z postacią przewlekłą występującą głównie u kobiet po 50-tym roku życia. Systematycznie pojawiające się zmiany krostkowe powodują ból i często ulegają uszkodzeniom mechanicznym. Łuszczyca krostkowa rozsiana jest zdecydowanie rzadsza i ma cięższy przebieg kliniczny. Poza zmianami skórnymi występuje wysoka temperatura, apatyczność i zmęczenie. Za jeden z ważnych czynników wyzwalających łuszczcycę krostkową uznaje się palenie papierosów.

Łuszczyca odwrocona

Łuszczyca odwrocona

Łuszczyca odwrócona – wyróżnia się brakiem łuski. Zmiany na skórze mają kolor czerwony i pojawiają się przede wszystkim w zgięciach stawów łokciowych, kolanowych; pod pachami, w fałdach pachwinowych, pod piersiami. Skóra zajęta zmianami chorobowymi jest nadwrażliwa przez co może być podrażniona przez pot lub otarcie ubraniem. Łuszczyca odwrócona występuje przede wszystkim u osób w podeszłym wieku i z nadwagą. Zachorowalność na tę odmianę łuszczycy może powodować grzybica.

Erytrodermia łuszczycowa

Ertytrodermia luszczycowa

Erytrodermia łuszczycowa – jest najcięższą postacią łuszczycy. Odznacza się tym, że zmiany chorobowe o charakterze rumieniowo-naciekowm ze złuszczaniem pokrywają praktycznie całą powierzchnię ciała. U pacjenta jednocześnie może występować gorączka i ból stawów, które eskalują świąd i łuszczenie. Obserwuje się również powiększenie obwodowych węzłów chłonnych. Często jest to wynikiem łuszczycy zwykłej i przebiegającej jednocześnie infekcji. Zaniechanie lub złe prowadzenie leczenia erytrodemii może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych a w szczególnych przypadkach nawet do śmierci.

Łuszczycowe zapalenie stawow

Łuszczycowe zapalenie stawow

Łuszczycowe zapalenie stawów – jest przewlekłym zapaleniem stawów u chorych z łuszczycą, występującym zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Jej objawy najczęściej występują w stawach rąk i stóp oraz w okolicy biodrowo-krzyżowej kręgosłupa. Palce ulegają zniekształceniu a na skórze i paznokciach powstają zmiany chorobowe. Dodatkowo pacjentom towarzyszy ból i obrzęk stawów. W leczeniu łuszczycy stawowej niezbędna jest szybka diagnoza i przystąpienie do skutecznej terapii. Terapią w tym przypadku powinien zająć się zarówno dermatolog jak i reumatolog.

Miejsca występowania łuszczycy

Łuszczyca skóry to choroba, która wymaga wiele wysiłku do jej prawidłowego zdiagnozowania. Może pojawić się praktycznie na każdej części ciała. Najczęściej występuje na skórze głowy, w uszach, na łokciach i kolanach, a także w okolicy lędźwiowo-krzyżowej oraz paznokciach. Pamiętajmy jednak, że łuszczycą nie można się zarazić, choć ten pogląd istnieje jeszcze w opinii społecznej.

skora glowy

skóra glowy

Wymaga szczególnego traktowania z uwagi na to, że skóra głowy jest bardzo delikatna. Choroba ta często mylona jest z łupieżem bądź łojotokowym zapaleniem skóry. Różnica jest jednak taka, że w łupieżu płatki zrogowaciałej skóry są trochę większe, natomiast objawem łuszczycy skóry głowy są bardzo grube łuski i równoczesne silne swędzenie. Rozpoznanie ustala się na podstawie obrazu klinicznego. Przed przystąpieniem do leczenia łuszczycy skóry głowy trzeba zmniejszyć występowanie łuski, która utrudnia przyswajanie leków. Objawem łuszczycy skóry głowy nie jest wypadanie włosów. Choroba dotyczy tylko naskórka – nie dosięga cebulek włosowych. Zaleca się, aby unikać zbyt częstego szczotkowania włosów, przez co nasilają się objawy.

okolice uszu

okolice uszu

Łuszczyca w uszach /łuszczyca okolic uszu – i zarówno wewnątrz małżowin usznych jak i obszar na zewnątrz uszu jest specyficznym i bardzo niekomfortowym miejscem występowania tej choroby. Skóra wewnątrz ucha jest bardzo wrażliwa, a z uwagi na mały dostęp do światła – bardzo wilgotna, przez co stanowi idealne warunki do namnażania się bakterii i grzybów. Właśnie dlatego podczas systematycznej higieny, okolice te powinny być porządnie wytarte. Dyskomfort związany z łuszczycą ucha polega w dużej mierze na odbiorze społecznym, które ocenia osobę z widocznymi objawami (odrywające się łuski) jako niedbającą o higienę. Leczenie łuszczycy w uszach wymaga zastosowania leków w postaci maści i kremów wskazanych przez lekarza.

paznokcie

paznokcie

Łuszczyca paznokci – w większości przypadków występuje u osób, które zmagają się już z łuszczycą. Paznokieć „zaatakowany” przez chorobę ma liczne zgrubienia, dodatkowo mogą pojawić się na nim różnej wielkości bruzdy. Płytka paznokciowa jest osłabiona do tego stopnia, że zaczyna odstawać. W tej sytuacji przy wykonywaniu jakiejkolwiek czynności z użyciem dłoni, chorobowo zmienione paznokcie same mogą się poodrywać. Objawy łuszczycy paznokcia mogą wystąpić zarówno na jednym czy dwóch jak i na wszystkich palcach dłoni i stóp. Diagnoza oraz leczenie łuszczycy paznokci wymaga konsultacji dermatologa. W bardzo rzadkich przypadkach tego typu zmiany mogą być jedynym objawem łuszczycy.

Częste pytania

podstawowe informacje

podstawowe informacje
line

objawy i leczenie

objawy i leczenie
line

aspekty społeczne

aspekty spoleczne
border
  • Czy łuszczyca jest chorobą zakaźną?

    minus plus

    Łuszczyca nie jest chorobą zakaźną, nie ma więc możliwości zachorowania na nią poprzez pośredni czy bezpośredni kontakt z pacjentem zmagającym się z nią. Niestety pomimo wzrastającej w społeczeństwie świadomości na ten temat panuje mit, że zarażanie się łuszczycą jest możliwe. Choroba społecznie kojarzy się z zaniedbaniem, zakaźnym powikłaniem, a nawet z trądem. Lekarze dermatolodzy podkreślają, że łuszczyca jest chorobą trudną w leczeniu, ale nie można się nią zarazić.

    border
  • Czy łuszczyca jest dziedziczna?

    minus plus

    Łuszczyca uwarunkowana jest genetycznie i immunologicznie. Może być dziedziczona przez osoby z kilku pokoleń. Należy jednak pamiętać, że niekiedy choroba ujawnia się tylko u jednej osoby, nie występując u krewnych. Niemniej jednak, jeśli wśród najbliższych ktoś zmagał się z łuszczycą to istnieje duże prawdopodobieństwo zachorowania na nią innych członków rodziny. Istotne u osób mających predyspozycje do dziedziczenia łuszczycy są dodatkowe czynniki środowiskowe i psychologiczne mogące wywołać chorobę.

    border
  • Łuszczyca a dieta – czy ma znaczenie?

    minus plus

    Wpływ diety przy łuszczycy skóry był wielokrotnie badany. Co prawda nie otrzymano jednoznacznych wyników, ale powszechnie uznaje się, że choroba nasila się na skutek tzw. czynników wyzwalających jak: palenie papierosów, spożywanie alkoholu, nadwaga lub otyłość. Warto więc zrezygnować z używek oraz rozważyć zmianę nawyków żywieniowych na zdrowsze.

    Łuszczyca – co jeść?

    W łuszczycy polecana jest optymalna dieta niskokaloryczna, ponieważ w złagodzeniu choroby pomaga utrata masy ciała. Dieta dla chorych na łuszczycę powinna być bogata w witaminę C i witaminy z grupy B. Równie ważne jest spożywanie warzyw i owoców. Skóra pacjenta z łuszczycą wymaga dostarczania wielonasyconych kwasów tłuszczowych (omega 3) oraz witaminy D i wapnia, które regulują podziały komórkowe i natłuszczają skórę. Układ antyoksydacyjny pacjentów z łuszczycą nie działa w pełni prawidłowo, dlatego dieta powinna być uzupełniona w przeciwutleniacze zawarte w witaminie E.

    border
  • Tatuaż a łuszczyca – czy można go sobie zrobić?

    minus plus

    Jakakolwiek ingerencja w skórę niesie za sobą ryzyko nasilenia zmian łuszczycowych. Niestety tatuaż przy łuszczycy nie jest wskazany, ponieważ może zaostrzyć zmiany chorobowe. Nie ma jednak na ten temat badań naukowych.

    border
  • Jak wygląda łuszczyca?

    minus plus

    Łuszczyca to choroba, która może przybierać różne formy. Najczęściej występuje w postaci płaskich grudek różnej wielkości pokrytych srebrną łuską. Przy zdrapaniu łuski, widoczna jest czerwona powierzchnia, która zaczyna krwawić. Choroba może nasilać się – wykwity łuszczycowe mogą pokazywać się na coraz większej powierzchni ciała. Często u pacjentów może pojawić się tzw. objaw Koebnera – odczyn typowy dla aktywnej formy łuszczycy. Charakteryzuje się pojawieniem się ognisk łuszczycowych do 12 dni po zadrapaniu skóry. Zmiany ogniskowe rozszerzają się na coraz większe partie ciała. Ich najczęstsze umiejscowienie znajduje się na zgięciach kolan, łokci, ale także na tułowiu, w miejscach intymnych oraz na głowie.

    Jednym z objawów łuszczycy są także zniekształcone paznokcie, które w związku z osłabieniem wynikającym z zaawansowanego procesu łuszczycy deformują się i przybierają żółto-brązowy kolor pod płytką paznokcia (tzw. plamy olejowe.) Zdarza się, że zmiany te mogą utrzymywać się na skórze przez kilka miesięcy.

  • Czy łuszczyca jest uleczalna?

    minus plus

    Łuszczyca jest chorobą przewlekłą, której nie można wyleczyć. W przebiegu łuszczycy mogą wystąpić okresy (nawrotów choroby). Terapia opiera się przede wszystkim na łagodzeniu objawów, które pojawiają się w różnym natężeniu. Warto, aby właściwie dobrane leczenie było prowadzone pod kierunkiem lekarza.

    border
  • Jakie są powikłania związane z łuszczycą?

    minus plus

    Łuszczyca to choroba, która jeśli nie jest leczona najczęściej niesie za sobą poważne powikłania, mogące prowadzić do uszkodzenia narządów wewnętrznych. Do najpoważniejszych łuszczycowych powikłań należą: zmiany w stawach (łuszczycowe zapalenie stawów) i choroby układu krążenia. Dodatkowo pacjenci narażeni są na wystąpienie cukrzycy. Jednym z najczęstszych skutków jest jednak depresja, która „zamyka pacjenta” – dosłownie i w przenośni w domu. Widok łuszczącej się skóry sprawia, że pacjenci czują się napiętnowani przez otoczenie, izolują się i jeżeli nie otrzymają pomocy mogą popaść w ciężkie schorzenia psychospołeczne.

    border
  • Czy można złagodzić objawy łuszczycy?

    minus plus

    Stopień nasilenia łuszczycy jest indywidualny dla każdego pacjenta. Wywołują go różne czynniki takie jak: stres, palenie papierosów, picie alkoholu czy przyjmowanie niektórych leków. Elementy te mogą także wpływać na pogłębienie objawów. Ważne jest zastosowanie skutecznej terapii przy zachowaniu zaleceń lekarza. Do złagodzenia objawów łuszczycy może przyczynić się przestrzeganie zdrowego stylu życia: zróżnicowana dieta, regularna aktywność fizyczna oraz dostateczna liczba godzin snu. Uzupełnieniem powinno być noszenie ubrań uszytych z delikatnych materiałów, dzięki którym można uniknąć podrażnień.

    border
  • Do którego lekarza powinienem wybrać się, gdy podejrzewam łuszczycę?

    minus plus

    W przypadku zaobserwowania u siebie zmian skórnych w typie łuszczycowym należy niezwłocznie udać się do dermatologa, który specjalizuje się w leczeniu łuszczycy – nie jest to oczywiste, więc warto o to zapytać podczas pierwszej wizyty. Lekarz dermatolog w celu uzyskania potwierdzenia diagnozy najprawdopodobniej skieruje pacjenta na biopsję skóry, polegającą na pobraniu jej wycinka z chorobowo zmienionego miejsca. Badanie histopatologiczne nie jest jednak konieczne do ustalenia rozpoznania łuszczycy.

    Jeśli dermatolog potwierdzi, że masz łuszczycę zapytaj jak ocenia Twój stan choroby w oparciu o skalę: PASI, DLQI i BSA. Potwierdzenie wskaźnika choroby jest niezbędne przy dobraniu metody leczenia i dalszej weryfikacji jej skuteczności. Wyznaczenie oceny dzięki wymienionym metodom, udostępni możliwość ze skorzystania z nowoczesnych metod leczenia.

    border
  • Moje leczenie łuszczycy nie jest skuteczne. Czy mam porozmawiać z lekarzem?

    minus plus

    Jeśli pacjent cierpi na łuszczycę i obserwuje, że leczenie nie przynosi efektów, koniecznie należy skonsultować się z ekspertem w dziedzinie dermatologii, który indywidualnie zmieni aktualną terapię i doradzi inną – najlepszą możliwą formę leczenia. Pacjent ma prawo zapytać lekarza o wszystkie dostępne leki oraz o czas oczekiwania na rezultaty terapii, jak również o to, kiedy może ewentualnie przejść na inną metodę leczenia. Przy zwiększającym się stopniu nasilenia łuszczycy konieczne jest na nowo dostosowanie opcji leczenia.

    Polecamy z zapoznaniem się szerzej z dostępnymi metodami terapii w łuszczycy w zakładce: Jak leczyć łuszczycę?

    border
  • Łuszczyca objawy a pory roku: wiosna, lato, jesień, zima, która pora roku jest najbardziej neutralna dla pacjenta?

    minus plus

    Nie istnieje jednoznaczna odpowiedź na to pytanie. Co prawda pogoda ma wpływ na zaostrzenie objawów choroby, jednak każdy pacjent może różnie reagować przy tych samych warunkach atmosferycznych. Dla części pacjentów lato oznacza spadek natężenia objawów łuszczycy – z uwagi na większą ilość światła słonecznego, podczas gdy inni czują się lepiej zimą. Zarówno jedni jak i drudzy mogą stosować środki zaradcze pozwalające na minimalizowanie wpływu środowiska na ich stan zdrowia.

    Wiosna i Lato – w wypadku, kiedy objawy łuszczycy nasilają się w ciepłe miesiące powinieneś:

    • ograniczyć ekspozycję skóry na promienie słoneczne. Każdy może ulec oparzeniu, ale osoby o jasnej karnacji są na nie bardziej narażone. Nie zapominaj, że światło słoneczne przenika przez szkło, chmury, wodę i cienką odzież. Nawet cień nie zapewnia całkowitej ochrony, ponieważ część promieni może dotrzeć do Twojej skóry poprzez np. odbijanie się od tafli jeziora.
    • uważać na niektóre leki, które zwiększają wrażliwość na światło słoneczne. Dlatego też zawsze dokładnie czytaj ulotkę i w razie potrzeby skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Jeżeli znajdziesz na niej informację, że preparat, który stosujesz wpływa na wrażliwość ciała na promienie słoneczne, wtedy ogranicz przebywanie na słońcu.
    • stosować krem przeciwsłoneczny z filtrem co najmniej SPF 30. Nakładaj go regularnie i kilkakrotnie w ciągu dnia.
    • uważać na substancje chemiczne w basenach i sól w wodzie morskiej, które mogą podrażniać lub wysuszać skórę. Wysusz skórę i nałóż krem nawilżający oraz przeciwsłoneczny.
    • nosić luźne, lekkie i wygodne ubrania, które umożliwiają cyrkulację powietrza i parowanie potu. Jeżeli masz łuszczycę na stopach, noś wygodne buty lub sandały na tyle duże, aby pomieściły niewielkie puchnięcie stóp podczas wysokich temperatur.

    Zima i Jesień – jeżeli właśnie podczas tych pór roku odczuwasz zaostrzenie objawów łuszczycy powinieneś:

    • zmniejszać ogrzewanie nocą (chłodniejsze powietrze mniej wysusza).
    • dbać o nawodnienie pijąc dużo wody (min. 2 litry dziennie).
    • stosować kremy nawilżające zanim wysuszysz skórę po wyjściu z wanny.
    • stosować delikatne nawilżające kosmetyki do mycia i przedkładać ciepły prysznic nad długą kąpiel w gorącej wodzie.
    • dbać o siebie wypoczywając odpowiednio długo i stosując zdrową dietę. Warto porozmawiaćz lekarzem o ewentualnym szczepieniu przeciwko grypie
    • używać kremów z filtrem przeciwsłonecznym (co najmniej SPF 15) na skórze narażonej na działanie słońca, ostrego wiatru i niskiej temperatury. Pamiętaj, że słońce zimą bywa groźniejsze od tego latem, ponieważ część promieni ultrafioletowych odbija się od śniegu intensyfikując swoje działanie
  • Jak pomóc przyjacielowi lub członkowi rodziny z łuszczycą?

    minus plus

    Kiedy nasz najbliższy dowiaduje się, że jest chory może poczuć się niepewnie. Objawy łuszczycy zwłaszcza w widocznych miejscach na ciele mogą powodować różny odbiór ze strony społeczeństwa. W takiej sytuacji warto, abyśmy sami zapoznali się czym jest łuszczyca, jak przebiega i jak wspierać chorego. Pamiętajmy, że jest to choroba przewlekła o zróżnicowanym nasileniu. Osoby cierpiące na łuszczycę często spotykają się z brakiem społecznej akceptacji (niekiedy wręcz brakiem tolerancji) ze względu na panujące stereotypy. W konsekwencji tego narażone są na depresję. Bardzo ważny jest fakt, że w niektórych przypadkach niezastąpiona może okazać się pomoc psychologa, który podpowie jak pacjent może reagować na skrajnie negatywne reakcje społeczeństwa. Na pewno warto edukować otoczenie osoby chorej, że cierpi na łuszczycę, która pomimo, że może wywoływać ostre objawy nie jest chorobą zakaźną.

    border
  • Czy łuszczyca wpływa na stan psychiczny?

    minus plus

    Przykre objawy łuszczycy, a także negatywna reakcja otoczenia pacjenta wynikająca z funkcjonujących stereotypów, mogą mieć wpływ na obniżone poczucie własnej wartości, wrażenie ogólnego niezrozumienia, niesprawiedliwości czy też krzywdy – dlatego chory powinien stale monitorować swój stan emocjonalny. Kluczowe w procesie leczenia może okazać się wsparcie osób najbliższych – wspierających chorego w trudnych chwilach.

    Poniżej przedstawiamy typowe oznaki depresji, która może występować u osoby z łuszczycą. Jeśli zauważasz u siebie większość z nich, konieczna jest wizyta u lekarza:

    • zmiany apetytu i wagi ciała (np. pogorszenie apetytu i chudnięcie lub wzrost apetytu i tycie)
    • zmiany w rytmie snu (np. spanie za długo, niemożność zaśnięcia, częste budzenie lub budzenie się za wcześnie)
    • spowolnione ruchy np. powolny chód lub pobudzenie i niepokój
    • słabe libido
    • brak energii, osłabienie i ekstremalne zmęczenie
    • brak zainteresowania sprawami, które wcześniej sprawiały radość; brak przyjemności
    • niepokój
    • nerwowość z błahych powodów, skłonność do irytacji i niespodziewanej wrogości
    • trudności z koncentracją i podejmowaniem decyzji
    • poczucie braku wartości, winy i porażki
    • beznadziejne widoki na przyszłość
    • hipochondria lub nadmierne obawy o zdrowie
    • myśli samobójcze, pragnienie śmierci
    line
  • Czy można z łuszczycą iść na basen?

    minus plus

    Korzystanie z basenu dla osób chorujących na łuszczycę nie powinno być problemem ze względów zdrowotnych. Co prawda skóra pacjenta jest bardziej delikatna od skóry osoby zdrowej, przez co jest podatniejsza na wysuszanie, szczególnie pod wpływem mocno chlorowanej wody. Jednak rozwiązaniem może być skrócenie czasu kąpieli i stosowanie odpowiednich kremów nawilżających zaraz po wyjściu z basenu.

    Natomiast problemem może być reakcja otoczenia na chorobę. Warto więc przygotować się na możliwość niezbyt delikatnych pytań i komentarzy ze strony osób znajdujących się na basenie. My ze swojej strony radzimy poinformować pracownika basenu, że chorujemy na łuszczycę, która może „groźnie” wyglądać, ale nie jest zakaźna.

Strona została opublikowana przez firmę